Jak zregenerować sprężarkę hamulca pneumatycznego

Regeneracja sprężarki hamulca pneumatycznego to praca warsztatowa: rozbierasz pompę do skrzyni korbowej, mierzysz gilzę, wał korbowy i łożyska, a następnie decydujesz, czy nowe pierścienie, płyta zaworowa, uszczelki i zestaw rozładowania przywrócą jej sprawność. Regeneracja ma sens, gdy blok i wał mieszczą się w granicach zużycia, a usterka to nagar, zużyte pierścienie lub nieszczelne zawory; jeśli gilza jest zadrapana albo wał zużyty ponad tolerancję, wymień całą jednostkę zamiast tego. Sprężarki hamulca pneumatycznego to pompy pneumatyczne zasilające zbiorniki, więc celem jest szczelna gilza, dobrze uszczelniające zawory i swobodnie działające rozładowanie.

Zdecyduj przed demontażem

Nie każda zmęczona sprężarka nadaje się do regeneracji. Jeśli pompa tłoczy olej przez zużyte pierścienie, zestaw pierścieni i płyty zaworowej często to naprawia. Ale sprężarka, która stopiła łożysko, zadrapała gilzę albo zjadła wał, nadaje się do złomu. Zważ koszt części i roboczogodzin względem jednostki regenerowanej fabrycznie lub nowej, zanim zaczniesz - bo w połowie skończona regeneracja, która wciąż przecieka, to najdroższy możliwy wynik. Jeśli się wahasz, przeczytaj porównanie w zestaw naprawczy a koszt nowej sprężarki.

Demontaż

Pracuj czysto. Elementy układu hamulca pneumatycznego są wrażliwe na zanieczyszczenia, a jedna metalowa wiórka w kanale tłocznym zniszczy nowy zawór. Zaślepiaj wszystkie przyłącza podczas zdejmowania przewodów, a następnie:

1. Zaznacz wzajemne położenie głowicy i korpusu oraz korpusu i skrzyni korbowej rysikiem lub markerem, żeby orientacja nie była zgadywanką przy montażu.
2. Zdejmij głowicę cylindra i wyjmij płytę zaworową wraz z uszczelkami. Sprawdź komorę tłoczną pod kątem nagaru; duże jego ilości to klasyczna przyczyna wolnego ładowania.
3. Zdejmij podstawę lub pokrywę skrzyni korbowej, a następnie wypchnij każdy zespół tłoka z korbowodem przez górę gilzy. Zachowaj ich kolejność.
4. Wyjmij wał korbowy i łożyska. Zdejmij tłoczki i sprężyny rozładowania z korpusu, notując kolejność ich ułożenia.

Zmierz wszystko

Ten krok decyduje o całej naprawie. Użyj czujnika do gilz, mikrometru i szczelinomierza i porównaj wyniki z wartościami z instrukcji serwisowej producenta dla danego modelu.

Jeśli gilza mieści się w tolerancji, ale jest zeszklona, odszklij ją lekkim honowaniem w siatkę, a następnie umyj blok mydłem i gorącą wodą, żeby wypłukać ścierniwo z rowków. Przetrzyj gilzę białym ręcznikiem papierowym, aż wyjdzie idealnie czysty.

Pierścienie, tłoki i płyta zaworowa

Zamontuj nowe pierścienie na każdym tłoku i rozstaw zamki pierścieni wokół obwodu tłoka, żeby się nie pokrywały. Zestaw pierścieni tłokowych dobrany do rozmiaru gilzy przywraca sprężanie i kontroluje olej. Płyta zaworowa to serce pompy: mieści zawory ssące i tłoczące, które pozwalają sprężarce budować ciśnienie na suwie w górę i uszczelniać na suwie w dół. Drobne wżery można czasem docierać na płasko, ale wygięta lub pęknięta płyta musi zostać wymieniona. To samo dotyczy małych zaworów tłoczących i gniazd omówionych w przewodniku płyta zaworowa i zawory tłoczące; nieszczelny zawór tłoczący to główna przyczyna sprężarki pracującej bez przerwy, która nigdy w pełni nie ładuje układu.

Montaż rozładowania

Mechanizm rozładowania pozwala regulatorowi odciążyć pompę, gdy zbiorniki osiągną ciśnienie wyłączenia. Gdy regulator wysyła powietrze, tłoczki rozładowania unoszą zawory ssące, więc sprężarka obraca się bez pompowania. Przy montażu tłoczki i gniazda rozładowania muszą być idealnie czyste i swobodnie ruchome; klejący się mechanizm rozładowania jest przyczyną, dla której niektóre pompy budują ciśnienie ponad punkt wyłączenia lub w ogóle się nie odciążają. Zamontuj nowe uszczelki i sprężyny rozładowania z zestawu, nasmaruj je lekko czystym olejem montażowym i sprawdź ręcznie, czy każdy tłoczek przesuwa się na pełnym skoku. Jeśli nie masz pewności co do wyboru zestawu, wskazówki w jak wybrać zestaw rozładowania prowadzą przez ten proces krok po kroku.

Montaż końcowy i dokręcanie

Zamontuj z powrotem wał korbowy i łożyska, a następnie zespoły tłok-korbowód, przyporządkowując korbowody do ich oryginalnych gilz i pokryw. Uszczelki skrzyni korbowej montuj na sucho, chyba że instrukcja przewiduje uszczelniacz. Ułóż uszczelki ssące i tłoczące, płytę zaworową oraz głowicę w kolejności i orientacji, którą zaznaczyłeś rysikiem. Dokręć śruby głowicy na krzyż w dwóch lub trzech etapach aż do końcowej wartości podanej przez producenta; równomierna kolejność na krzyż uszczelnia zarówno uszczelkę ssącą, jak i tłoczną, nie wypaczając płyty. Nigdy nie zgaduj momentu dokręcania głowicy i nigdy nie używaj ponownie uszczelek.

Test po montażu

Zalej skrzynię korbową czystym olejem, a następnie przetestuj sprężarkę. Na stanowisku obróć ją napędem i sprawdź, czy płynnie buduje ciśnienie bez stukania i bez mgły olejowej z tłoczenia. W pojeździe zaślepij tłoczenie na manometr albo obserwuj deskę rozdzielczą: układ powinien ładować się równomiernie, a regulator powinien wyłączać w zakresie 120-135 psi i włączać z powrotem przy około 100-110 psi. W pełni naładowany układ utrzymuje się blisko 120 psi; ostrzeżenie o niskim ciśnieniu powinno być wyraźnie powyżej progu zadziałania, wynoszącego około 60 psi. W pierwszych godzinach docierania obserwuj, czy nie pojawia się przenoszenie oleju do przewodu tłocznego. Jeśli sprężarka buduje ciśnienie prawidłowo, a mechanizm rozładowania czysto odciąża ją przy wyłączeniu, regeneracja się udała. Procedurę ponownego montażu i prowadzenie przewodów opisano w przewodniku wymiany sprężarki.